Jan Kees Meindersma

over zijn vader als conrector

Mijn vader de schoolleiding

De eerste twee jaar brugklas heb ik tot mijn grote geluk ver weg van de Slingelaan doorgebracht. Door de fysieke afstand tussen de Piet Heinstraat en de Slingelaan merkte ik weinig van mijn vader's aanwezigheid op school. Met teveel bravoure probeerde ik mijn aanwezigheid in de klas te laten gelden. Uiteraard was dit niet nodig. Alle leraren kenden je sowieso wel. De tweede zoon van Meindersma......

De enige 'ontmoeting' in die tijd was na een klein akkefietje op het schoolplein. Na wat gestoei met een paar vrienden werd ik door een ruitje gedrukt. De schade moest gemeld worden. Samen met deze vriend werden we door de toenmalige leidinggevende tot de orde geroepen. Uit mijn ooghoeken zag ik mijn vader in de verte staan....

Na de 'onbezorgde' tijd aan de Piet Hein begon mijn atheneum periode aan de Slingelaan. Ik besefte dat mijn gedrag sneller bij mijn vader in de gaten zou lopen en besloot mij meer als nette scholier te gaan gedragen. Helaas lukte dit niet altijd. Wanneer ik uit de klas gestuurd was, bleek mijn vader dit vaak al te weten. Gelukkig niet altijd waarom...

Een van de moeilijkste situaties was in mijn laatste jaar. Als examenstunt hadden wij besloten om 's nachts op het veld voor de school te gaan slapen in een grote tent. Van de schoolleiding hadden we hier waarschijnlijk geen toestemming voor gekregen en hebben het volgens mij daarom ook maar niet gevraagd. Thuis moest ik natuurlijk wel toestemming vragen om die nacht weg te zijn. Maar ik wilde ook niet dat mijn vader, de schoolleiding, zou weten dat wij daar zouden gaan slapen. Gelukkig heb je dan een moeder. Ik weet niet of zij dit met mijn vader overlegd heeft, maar ik heb er in ieder geval nooit meer wat over gehoord.....

In mijn gehele schooltijd heb ik nooit 'last' gehad van het feit dat mijn vader de 'strenge' HAVO conrector was. Van vrienden hoorde je de verhalen over zijn maatregelen. Met groot genoegen luisterde ik naar hun klaagzang over mijn vader's acties. Dit leverde namelijk goede gesprekstof op voor onder het avondeten. Pappa, wat ik nu weer over jou hoorde......

Ik heb nooit les gehad van van mijn vader. Ik ken hem niet als leraar. Wel als vader die mijn vragen over zijn vakgebied kon beantwoorden. Ik wilde dan graag een simpel en kort antwoord hebben. Mijn vader kon het niet laten om uitgebreid de achtergrond en de context van het voorgelegde probleem uit te leggen. Liefst met praktische proefjes en voorbeelden. Grote interesse had hij in mijn scriptie voor Natuurkunde. Hij heeft het hele werkstuk gelezen en van commentaar voorzien. Niet dat ik daar erg op zat te wachten. En of het geholpen heeft.....?

De rollen zijn omgedraaid. Mijn vader organiseert als afscheid een ICT seminar. ICT is mijn vakgebied en eindelijk kan ik zijn vragen hierover beantwoorden. Waarschijnlijk net zo uitgebreid en ingewikkeld als mijn vader vroeger deed.....