REISVERSLAG

BOTSWANA

31 augustus
tot
5 september.

 

MAUN

Vanaf de grens 6 uur in de bus naar Maun, het startpunt voor tochten naar de Okavango Delta. Botswana is enorm duur voor rugzaktoeristen, omdat de regering liever geen individuele reizigers heeft en het toerisme op het upmarket toerisme is gericht. Gelukkig hebben we onze tent bij ons, want hotels zijn hier echt niet te betalen.

In de bus werden we getracteerd op frisdrank (luxe, niet meer gehad in de bus sinds Tanzania) en een geinige film over de San Bushmen in de Kalahari woestijn, een soort ouderwetse lachfilm. Het meest grappige was aan het eind van de film, waar de Bushman zijn 2 kinderen terugvindt die per ongeluk met een watertruck waren meegereden en zo blij is dat hij achterover valt met de kinderen in zijn armen, waarbij zijn lendendoekje opwaait. Er was niks te zien, maar de dames in de bus werden helemaal wild en gingen joelen en klappen. In Maun hebben we de dag erna Michele weer gezien, de Duitser die in Botswana werkt en die we in Malawi hadden ontmoet waar hij met vrouw en kind op vakantie was. Vrouw en kind zitten nu in Duitsland en Michele vond het heel gezellig om de zaterdag met ons door te brengen. We zijn eerst naar een hippopool gereden (geen hippo's (nijlpaarden) te zien overigens) en daarna met een vriend van hem naar een wildparkje vlakbij de stad, waar je gratis in mag lopen zoals je bij ons op zondag in het park gaat wandelen. Alleen waren hier echte wilde dieren te zien; we zagen wilde zwijnen en 6 giraffes van heel dichtbij. 's Avonds zijn we met hen naar een afscheidsfeestje van een Engels stel geweest, in een oude elektriciteitscentrale die verbouwd was tot bioscoop annex bar/restaurant. Heel hip en trendy, had zo in Amsterdam kunnen staan.

 

OKAVANGO DELTA

De okavango delta is een enorm uitgestrekt gebied van rivier en watertjes die door de bush kringelen. De enige manier om er te komen is via het water of met een vliegtuigje. We hebben een driedaagse toer geboekt met een mokoro, een houten kano die een uit een boomstam gehouwen is. Daarmee lig je heel laag op het water en je zit op wat gras wat op de bodem van de mokoro is gelegd. Achterop staat dan de gids die -net als de gondels in Venetie- de kano voortbeweegt door te "polen" (met een lange stok afzetten in het water). In het begin is dat enorm eng, want er schijnen krokodillen en nijlpaarden in de delta te zijn en je bent erg kwetsbaar en instabiel met zo'n klein bootje. Gelukkig hebben we niks gezien. We zijn overigens in het buitenste deel van de delta gebleven, niet diep in het hart van de delta waar het water breder is en wellicht meer beesten zijn. Als je eenmaal gewend bent aan de diepe ligging en de rietstengels in je gezicht, is het eigenlijk heel relaxed. Het was heel stil in de delta, weinig vogels of andere dieren te horen en daarbij nog eens prachtig weer. Na een uurtje polen gingen we aan land op een plek waar een skelet van een olifantenkop lag. We liepen de bush in en zagen daar een olifant bezig om zijn maaltijd te nuttigen. Hij rukte met zijn slagtanden aan een boom, waarna de vruchten van bovenaf naar beneden vielen zodat hij ze met zijn slurf kon oprapen en lekker opeten. Na wat angstig foto's gemaakt te hebben (want toch wel erg dichtbij) gingen we weer terug naar de boot en weer verder. Na een half uurtje gingen we weer aan land om ons kamp op te zetten. We sliepen in onze eigen tent in de bush. Rond lunchtijd was het verschrikkelijk heet in de delta, en puften we uit in de schaduw. In de namiddag gingen we met de gids een "bush walk" doen. Het was meer spoorzoeken dan echte beesten zien, maar dat was al spannend genoeg. Op een gegeven moment zei de gids "Look, this is the track of a lion". En even later: "oh, he was chasing a zebra"!. Ja, dat hoeven we allemaal niet te weten, dank je wel. Ik wist helemaal niet dat er leeuwen waren in de delta, laat staan dat we die tegen zouden kunnen komen tijdens de wandeling.

Papyrus in de Okavanga Delta Alie Alie fotografeert een ... ... olifant in Okavango Delta

De 2e dag gingen we al vroeg op pad voor een bushwalk. Het was een lange wandeling van bijna 4 uur, waarbij we onder meer giraffes van dichtbij probeerden te zien. Helaas hadden ze ons in de gaten. Daarna bracht de gids ons naar de "swimming pool" , een ondiep stuk in een van de kanaaltjes waar het water niet al te modderig was. Dat was heerlijk, want het was inmiddels al behoorlijk heet geworden en we moesten ook nog water filteren, wat een klotekarwei is. Voor een liter water ben je al gauw een drie kwartier aan het pompen. We waren er net mee klaar toen de gids ons weer kwam ophalen. Tijdens de middag, terug in het kamp, kregen we bezoek van vier olifanten die de rivier overstaken en naar onze kant kwamen. Eentje dreigde ons kamp binnen te komen, maar onze gids maakte een geluid waardoor hij de andere kant opging. Ze bleven wel vlakbij ons kamp, en de gids melde dat hij ging buurten bij een ander kamp. Daar waren wij niet echt gerust op, vooral Jan Kees bleef de olifanten angstvallig in de gaten houden. Er gebeurde natuurlijk helemaal niets, zoals de gids ons al gezegd had. In de namiddag een tocht gemaakt met de mokoro en net op tijd terug in het kamp voor de zonsondergang. Daar hadden we een mooi plekje voor uitgezocht om uitgebreid te kijken en fotograferen. Net toen de zon rood begon te kleuren kwam er van de overkant een olifant aan die het plan had opgevat om het water over te steken. Wij werden al wat nerveus omdat hij tussen ons en het kamp in zou komen, toen we ineens de groep van 14 mensen aan hoorden komen die ergens anders in de bush kampeerden. Die zaten in mokoro's die over datzelfde water voeren waar de olifant middenin stond. Ineens was de groep doodstil, en zag je de olifant met veel gesplets teruggaan naar de wal. Volgens Jan Kees had de gids van de voorste boot waarschijnlijk datzelfde geluid gemaakt als onze gids 's middags, om hem weg te jagen. Je bent anders wel vrij weerloos, in een houten boomstam vlakbij een wilde olifant. Voor ons was het wel een mooi fotomoment, al is de zonsondergang waarschijnlijk mislukt. De derde dag zijn we 's morgens weer een bush walk gaan doen, waarbij de gids een leeuwenspoor volgde, op verzoek van Jan Kees. Voor mij hoefde het niet zo nodig, ik komt liever geen leeuw tegen in het wild. Niets gezien, overigens. Wel een hele leuke groep giraffes gezien, die steeds wat verder liepen en dan nieuwsgierig naar ons bleven staan kijken. Daarna het kamp opgebroken, ingepakt en terug met de mokoro naar het beginpunt, waar de auto al weer klaar stond om ons terug naar het hotel te brengen. De rest van de dag hebben we aan het zwembad bij het hotel doorgebracht, want het was echt heerlijk weer. Vanuit de luie ligstoel hebben we de doorreis naar Zuid-Afrika telefonisch geregeld.

vervolg