Nepal

REISVERSLAG

NEPAL

16 oktober
tot
3 november

.AANKOMST KATHMANDU

Na een zeer vermoeiende vliegreis vanwege een nachtelijke stopover in Sharjah (een van de Arabische Emiraten), waar we eruit moesten omdat er een nieuwe Transavia-crew aan boord kwam. Aangekomen op het vliegveld in Nepal hebben we geld gewisseld en ons daarna in de drukte buiten de terminal gegooid. Omringd door schreeuwende mannetjes die allemaal een hotel aan ons probeerden te slijten, lieten we ons in een taxi richting centrum drukken. Op het laatste moment sprong er toch nog zo'n hotelmannetje bij in. Gewillig lieten we ons naar zijn hotel vervoeren, we konden er blijkbaar niet aan ontsnappen. Zijn hotel bleek aan de dure kant voor ons budget, maar we waren zo moe dat we de kamer maar hebben genomen. Eerst een paar uurtjes geslapen en daarna de stad bekeken. Kathmandu is extreem druk, met veel verkeer door de smalle straatjes (taxi's, riksja's, brommers, koeien en voetgangers, alles door elkaar). Verder is het vooral heel kleurrijk en hangt er een dikke smoglaag over de stad. Veel verkeer draagt een masker voor het gezicht of een zakdoek. Niet erg gezond dus. Ook zijn er enorm veel toeristen (veel Nederlanders) met een hoog bergschoenengehalte. En wat je niet meegenomen hebt van thuis kun je gewoon hier kopen, want van de twee winkels in de straten verkoopt er een een bergsportartikelen.

De overgang van 2 weken Nederland naar het hectische stadsgewoel hier is heel plotseling voor ons; we lopen als zombies over straat, te moe om alle nieuwe indrukken te kunnen bevatten. Pas in het vliegtuig hebben we de reisgids van Nepal kunnen bekijken. Zeer slechte voorbereiding op dit tweede deel van onze reis. We besluiten een paar dagen in Kathmandu door te brengen om te acclimatiseren en te bepalen wat we willen gaan doen in Nepal.

KATHMANDU

We zijn begonnen met een stadswandeling uit de Lonely Planet gids, waarbij we vooral langs veel tempels kwamen. Midden in het centrum is het oude paleis van de koning die niet meer gebruikt wordt, met een tempelcomplex eromheen. We zijn op de trappen van een van de tempels gaan zitten om de gids te lezen. Daar werden de Teva-sandalen van Jan Kees ter plekke gerepareerd door een schoenmaker die hem erop attendeerde dat de voorkanten aan het loslaten waren. Die vier maanden Afrika hebben toch effect gehad, of Jan Kees loopt heel raar, dat kan natuurlijk ook. Het is heerlijk weer, niet te warm, en eindelijk begint het besef door te dringen dat we echt weer weg zijn. Nu we de vermoeidheid hebben weggeslapen, hebben we er allebei ook weer zin in.

Vliegeren is hier blijkbaar de nationale sport: in het park (een stuk dor grasveld midden in de stad) en op daken van huizen zijn kinderen aan het vliegeren. Een grappig tijdverdrijf, beter dan Nintendo spelen of tv kijken. Alhoewel het minder onschuldig is dan het lijkt; we lazen in de reisgids dat het vooral gaat om elkaars vlieger te molesteren of uit de wind te houden.

's Avonds hebben we Nepalees gegeten in een restaurant waar alleen maar buitenlanders zaten, dus het zal niet echt super traditioneel geweest zijn. Wel enorm lekker, met rijst, curry, nan (soort brood) en dal (een pittige linzensoep/saus) en thee. Om tien uur 's avonds is het echt gebeurd op straat, dan gaat iedereen naar bed. Ze staan dan ook om 5 of 6 uur op. Samen met een andere groep Nederlanders werden we een beetje het restaurant uitgekeken. Geen probleem, gaan we weer lekker slapen !

PASHUPATINATH & BOUDHA TEMPEL

Om uit de drukte van Kathmandu te komen, gaan we een Hindu tempel bezoeken die 5 kilometer uit de stad ligt. Deze Hindutempel, Pashupatinath, is de belangrijkste tempel in Nepal, gelegen aan de Bagmati rivier. De Hindu cremeren hun doden door ze in het openbaar te verbranden, wat voor ons een heel vreemd gezicht is. We vielen midden in zo'n crematie bij de rivier naast de tempel, je zag de voeten nog uit de brandstapel steken. Heel bizar. Vanaf de andere kant van de rivier hadden we goed zicht op de crematie en het komen en gaan van de mensen in de tempel waar niet-Hindu's (lees toeristen) niet mogen komen.

Daarna hebben we het tempelcomplex verder bekijken, alleen jammer dat we nergens in mogen. We zijn ons aan het inlezen over het Hinduisme, maar aangezien elke god ontelbare gedaantes kan aannemen en over een metgezel beschikt die ook weer zoveel gedaantes heeft, is het moeilijk voor ons om ze uit elkaar te houden. Na een lunch van cola en fanta en een veel te dure mars gingen we richting Boudha, een stupa die de grootste is in Nepal en een van de grootste in de hele wereld. Het is het religieuze centrum voor Tibetanen, die een grote populatie vormen in Nepal sinds de invasie van Tibet door China in 1959. Vele Tibetanen zijn gevlucht naar Nepal en kunnen daar wel hun eigen cultuur in stand houden. Aan en rondom de stupa (tempel) hangen slierten gebedsvlaggen die vrolijk wapperen in de wind. Er lopen veel Tibetaanse monniken kloksgewijs rond de stupa, die al biddend de de in de muur bevestigde gebedsrollen een draai geven. Vanuit de aangrenzende muziekwinkeltjes klinkt het eindeloze Om mani padme hum, de Tibetaanse mantra. Heel indrukwekkend en ook heel anders dan de Hindutempel die we eerder bezochten.

POKHARA

Na 4 dagen Kathmandu gaan we richting Pokhara, het startpunt om trektochten te maken in het Himalayagebergte. We hebben inmiddels begrepen uit de informatie vanuit Kathmandu dat je zelf als individuele trekkers de tocht kunt maken, zonder gids of drager. Het gedeelte waar wij willen gaan lopen, naar de Annapurna Base Camp en terug, zou in 10 dagen moeten kunnen en loopt voornamelijk door dorpjes en paden die door de bergbewoners zelf ook worden gebruikt. Maar eerst moeten we met de bus er naartoe. We vertrekken om half 7 maar moesten er om 6 uur al zijn. De reden daarvoor begrepen we toen we aankwamen lopen. Er stond een massa bussen van allemaal verschillende maatschappijen, zodat het alleen al een kwartier duurde voor je de hele rij bussen langs was gelopen op zoek naar de goede bus. Na enige verwarring waarbij een mannetje ons meenam naar een zeer mottig uitziende bus van een andere maatschappij en een ander mannetje die onze rugzakken op het dak tilde en vervolgens een "loading charge" wilde ontvangen voor bewezen diensten, gingen we dan eindelijk op pad. De afstand is ongeveer 200 kilometer en de bus zou er 7 uur over doen, tot onze verbazing. Maar eenmaal op de weg werd ook dat duidelijk. Nepal bestaat echt alleen maar uit bergen, zodat een bus niet echt hard kan rijden. En voordat we Kathmandu uit waren was het al anderhalf uur later.

Pokhara ligt op 800 meter en aan een meer, dus is het warmer dan in Kathmandu. Eigenlijk is het een dorp met maar een hoofdstraat, die 5 kilometer lang is. Ook hier weer veel bergsportzaken en enorm veel hotels en restaurants. Maar wel veel overzichtelijker en minder vies dan in Kathmandu. In Pokhara hebben we een permit gehaald die verplicht is voor het gebied waar we willen gaan lopen in de Himalaya. NLG 130,-- lichter zijn we eerst geld gaan pinnen en daarna hebben we een bootje gehuurd om over het meer te roeien. Dat wil zeggen, Jan Kees heeft geroeid en Alie heeft lekker gelezen in de boot.

TREKTOCHT NAAR ANNAPURNA BASE CAMP

Dag 1: Pokhara (820 m) - Tolka (1700 m)

De door het hotel bestelde taxi kwam om half 7 om ons op te pikken. Waarschijnlijk familie van, want de auto was nogal afgeragd. Halverwege de rit kreeg hij een klapband, dus dat leek al weer verdacht veel op de Afrikaanse taferelen van niet zo lang geleden. Gelukkig had hij een reserveband bij zich. Bij het startpunt van de tocht, Phedi, hebben we eerst thee gedronken bij een tentje langs de weg met de taxichauffeur en daarna op pad. De tocht was in het begin zeer steil omhoog, waarbij we regelmatig dorpjes of huizen passeerden. Het was behoorlijk pittig, maar gelukkig kon je heel vaak stoppen om soda te drinken of iets anders. De lunch was zelfs macaroni met kaas! Dat hadden we nu ook weer niet verwacht, we hadden de laatste avond in Pokhara speciaal pizza gegeten met het idee dat het de laatste keer zou zijn de komende tien dagen. Onderweg komen we veel kinderen tegen die zo gewend zijn aan toeristen dat ze ons al van ver toeschreeuwen om een pen, sweet of rupee, of in sommige gevallen een pleister willen voor een opgelopen wondje. Op een bepaald moment kwamen we langs een groepje kinderen die ons omsingelden en zongen, en ons pas door wilden laten als we 1 rupee (= 5 cent) betaalden. Dat betaalden we uiteraard, want Jan Kees kon geen weerstand bieden aan zoveel gezonde ondernemingszin ! Rond 3 uur kwamen we aan in Tolka, na een laatste steile klim, waar we in het eerste de beste guesthouse zijn ingecheckt. Helaas had de mevrouw niet gezegd dat ze net de trapleuning geverfd had. Gelukkig was het op waterbasis, zodat ik mijn blauwe handpalmen weer schoon kon krijgen onder de primitieve koude douche. Uiteindelijk zijn we er 's avonds met zijn vijfen, naast ons nog een Brit (Keith) en een frans stel (Sophie en Frenk).

Dag 2: Tolka (1700 m) - Jhinudanda (1780 m)

uitzicht Lekkere dag vandaag. De eerste paar uren was het terrein redelijk vlak, soms een beetje stijgen en dalen. Vanaf halverwege flink klimmen en bovenaan geluncht samen met Keith, Sophie en Frenk. Onderweg kwamen we een man tegen die een zieke vrouw op zijn rug droeg in een soort draagmand. We zagen het pas toen hij zich omdraaide, want de mand die hij gebruikte zie je veel in de bergen als gangbaar middel om van alles en nog wat in te vervoeren over de smalle bergpaadjes. Dat was voor ons een indrukwekkend gezicht, we hadden ons niet gerealiseerd dat de mensen die daadwerkelijk in de bergen wonen geen toegang hebben tot faciliteiten zoals wij gewend zijn, zoals een auto en een ziekenhuis in de buurt... Het laatste stuk (2 uur) naar Jhinudanda was zwaar, een hele steile klim. Gelukkig kwamen we net op tijd aan, want het begon enorm te regenen. Zelfs met onweer in de verte. Toch maar naar de hot springs gegaan 's middags, ondanks de regen. Daar staat Jhinudanda bekend om en we hadden veel zin om onze vermoeide spieren in een warm bad te weken. Samen met Keith, Sophie en Frenk in het heerlijk warme water gezeten, ongeveer 30 graden. De regen was inmiddels opgehouden, maar had wel een souvenir achtergelaten. Toen we in het bad zaten, hadden zowel Sophie als Jan Kees een bloedzuiger op hun lichaam. We dachten dat je die er alleen met vuur of zout af mocht halen, dus we zagen de beesten steeds groter worden tot er een Indier aankwam die de bloedzuiger op zijn been er gewoon aftrok en wegsmeet ! Dat deden JK en Sophie daarna dus ook. Terug in het hotel bleek de Franse jongen er nog veel meer te hebben, ze zaten op zijn regenponcho die op de rotsen naast het bad had gelegen. Desondanks was het wel erg gezellig.

21Trekdag2_aliesteektrivierover.jpg (30389 bytes)

Dag 3: Jhinudanda (1780 m) - Bamboo (2430 m)

Lange en zeer vermoeiende tocht. Enorm stuk geklommen, dan helemaal dalen om een rivier over te steken en dan weer klimmen. Wel prachtige uitzichten onderweg. De Himalaya bergtoppen zijn van ver te zien. Je kunt merken dat het nu kouder wordt, op deze hoogte. 's Avonds in het hotel gaat de "kachel" aan, een kerosinebrander met een enorme vlam die onder de tafel wordt geplaatst in de eetzaal. Beetje gevaarlijk, maar wel effectief. Het mooie is dat er draden zijn gespannen onder de tafelrand waar je je kleren aan kunt hangen te drogen, zodat je 's morgens niet zo'n nat shirt aan hoeft.

Bloemen en bergen

Dag 4: Bamboo (2430 m) - Deurali (3200 m)

De tocht ging vandaag voornamelijk door bos, en steeg geleidelijk aan. Net voor dat de regen losbarste zijn we bij onze beoogde lunchplek gearriveerd, voor een lekker tomatensoepje. Eten is heel belangrijk als je de hele dag aan het lopen bent, het moet zowel verwarmen als oppeppen. Daarna door naar Deurali, waar we met in/voor de regen arriveren. Jammer van het uitzicht, je ziet niets door de regen. Gedoucht met een emmer warm water die voor ons op het kookvuur is gemaakt en 's avonds lekker met de kachel aan in de eetzaal.

Dag 5: Deurali (3200 m) via Machhapuchhare Base Camp (MBC, 3700 m) naar Annapurna Base Camp (ABC, 4130 m).

Ik ben zeer verkouden geworden, eigenlijk vannacht al. Dat is jammer, want dat beinvloedt mijn conditie als wel mijn humeur. En deze laatste dag is het zwaarste, naar de top ! Het eerste stuk van Deurali naar MBC was zeer vermoeiend, steil omhoog en koud. We zijn nu echt op hoogte en de zon is 's morgens nog niet doorgebroken aan deze kant van de berg. Heel langzaam, voetje voor voetje , bereiken we MBC. Keith, die tot nog toe steeds met ons opliep, was zelfs al doorgelopen. Inmiddels is er wel zon, dus hebben we lekker op het terras gezeten met alle warme kleren aan. Het lijkt een beetje op wintersport, alle mensen met zonnebrillen en lekker warm ingepakt in de zon. Dat gevoel wordt nog verhoogd doordat veel mensen van die wandelstokken gebruiken die op skistokken lijken. Het tweede stuk naar ABC was minder steil omhoog maar wel zo hoog gelegen dat je uit moet kijken voor hoogteziekte verschijnselen. We hadden allebei last van een lichte hoofdpijn en we moesten vaker stoppen om op adem te komen. Eindelijk de hut bereikt, en na een warme lemon tea ging ik direct naar bed om bij te komen van mijn verkoudheid. 's Avonds gegeten in de hut met zijn allen, het was er best druk. Sommige mensen zaten er al drie dagen, vanwege het magnifieke uitzicht. In het Annapurna base camp zit je omringd door het bergmassief, wat een heel indrukwekkend gezicht is.

Dag 6: Annapurna base camp - Machhapuchhare base camp

Vanochtend zijn we om 6 uur opgestaan om de zon te zien opkomen boven de bergen rondom ons. Helaas voelde ik me nogal ziek, dus ben ik terug naar bed gegaan. Jan Kees is samen met Sophie en Frenk een heuvel opgeklommen voor een nog beter uitzicht. De rest van de dag rustig aangedaan, lekker in de zon gezeten en rustig afgedaald naar MBC, om daar de nacht door te brengen. We weten niet zeker of mijn vermoeidheid door de verkoudheid komt of door de hoogte, maar het is zeker slim om wat lager te gaan zitten.

Dag 7: MBC - Sinuwa

Na de rustdag van gisteren gaat het alweer veel beter. Om 7 uur opgestaan en ontbeten en rond kwart over 8 gaan we lopen. Eerst met alle kleren aan, maar gaandeweg wordt het steeds zonniger en warmer tot we uiteindelijk 's middags in t-shirt en korte broek lopen. We willen in drie dagen afdalen terug naar Pokhara, dus we maken lange dagen.

Dag 8: Sinuwa - Chandruk

Twee dalen overgestoken vandaag, wat een heleboel dalen en klimmen betekent. Prachtig maar zeer vermoeiend. Na lang zoeken in Chandruk eindelijk een hotel gevonden (er schijnen er 30 te zijn volgens een informatiebord, maar wij hebben ze niet gezien), met een heerlijk warme douche op zonneenergie!

Dag 9: Chandruk - Pokhara

De laatste dag van de trek, met bijna alleen maar afdalen, 900 meter in totaal. Slecht voor je knieen, maar minder vermoeiend dan klimmen. Naarmate we meer in de bewoonde wereld komen worden we weer belaagd door vragende kindertjes. Na vier en een half uur lopen komen we aan in Naya Pul, waar de taxi-maffia ons voor niet minder dan 700 rupee naar Pokhara wil brengen. Dat weten we omlaag te brengen tot 600 rupee (nlg 20,--) waarna een dollemansrit volgt in een bonkende house-taxi. In Pokhara gaan we naar ons hotel waar we een van de tassen in opslag hadden gedaan, en kunnen we lekker douchen en schone kleren aantrekken. Om onze behouden terugkomst te vieren gaan we 's avonds naar een steakhouse om weer eens lekker vlees te eten.

POKHARA

Rustdag in Pokhara, lekker uitslapen en eten. We hebben gebeld met een reisbureau in Kathmandu om de tour naar Tibet te regelen. We willen graag naar Tibet maar de regering laat geen individuele reizigers binnen, zodat je je bij een tourgroep moet aansluiten. We hebben een relatief goedkope optie gevonden waarbij je vijf dagen en vier nachten met een landrover vanaf Kathmandu naar Lhasa rijdt, waarbij je onderweg verschillende sites aandoet. Zo zien we Tibet op een gemakkelijke manier en in Lhasa hebben we dan de tijd aan onszelf (hopelijk) om daar rond te kijken. Ook is het volgens de nieuwe regelgeving verplicht om een doorgaand ticket te hebben, dus geven we het reisbureau opdracht om een vliegticket van Lhasa naar Chengdu (China) te regelen. 's Middags zijn we in Pokhara naar een muziekfestival gegaan in ket kader van Full Moon, een belangrijke dag in Nepal. Dit markeerde het einde van het festival dat het land 14 dagen in de ban hield. Het festival stelde niet veel voor, er traden wat mottige tienercoverbandjes op die het garagestadium nog niet ontgroeid waren. Ze keken meer naar elkaar of naar de lucht dan naar het publiek. Oftewel, zoals Jan Kees het uitdrukte in cabarettermen. ze hebben geen podiumpresentatie. Tussendoor trad de Nepalese versie van Frans Bauer op. Erg fraai. Rond 5 uur begon het te rommelen in de verte en vielen de eerste druppels. Dit was de het einde van het festival, want apparatuur en podium lagen open en bloot in de open lucht. Wij waren net op tijd bij ons hotel terug, toen het begon te stortregenen. Toen maar ingepakt, want de volgende dag gaan we naar Kathmandu. Onderwijl viel de stroom nog twee keer uit, zodat we met een zaklamp verder inpakten. Gelukkig zitten we niet meer in de bergen !

KATHMANDU

Weer met de toeristenbus naar Kathmandu waar we een goedkoper hotel vonden dan de vorige keer en de reis naar Tibet geregeld en betaald hebben. De rest van de dag een beetje geshopt en gemaild. In Kathmandu kost mailen maar 1 gulden per uur, dus daar moeten we gebruik van maken. Vrijdagmiddag 2 november kunnen we de vliegtickets naar China ophalen. Aanstaande zaterdag 3 november moeten we om 5 uur 's morgens klaarstaan voor onze tocht naar Tibet. We zijn benieuwd !