REISVERSLAG

THAILAND II

19 maart
tot
1 april

 

 

BANGKOK

Na een maand koelere temperaturen in Nieuw-Zeeland slaat de hitte in Bangkok als een warme deken op ons als we het vliegveld uitstappen, en dan is het nog niet eens zonnig. Het blijkt vandaag (5 mei) een nationale feestdag te zijn, ter herinnering aan de kroning van de koning en koningin in 1950. Alles is veel stiller dan normaal en de winkels zijn dicht (het is ook nog eens zondag) en regenachtig. Bangkok laat zich niet op zijn best zien vandaag. We vinden een hotel in een achterafstraatje, ziet er een beetje ranzig uit maar we besluiten dat dat door de ouderdom komt. De kamer is ruim en heeft een mooie houten vloer, alleen jammer van de keiharde matras. Na een koude douche en schone kleren lopen we op straat, omringd door die specifieke geur die in heel Azie te ruiken is. Daar wordt je op een gegeven moment immuun voor, maar na een maand westerse beschaving ruiken we het ineens weer. De cultuurschok van Nieuw Zeeland naar Thailand is groter dan andersom, we zijn moe en hebben last van jetlag. De rest van de dag doen we het rustig aan.

We besteden 3 dagen in Bangkok om wat zaken te regelen zoals reisverslag tikken, cv maken en versturen naar verschillende bureau's op het web (ja, het zoeken naar een baan komt dichterbij !), foto's ontwikkelen en een visa voor Cambodja aanvragen. Dat laatste gaat gelukkig heel snel, binnen een dag is het geregeld.

GRAND PALACE EN WAT PHO

Tussen de regeldingen door bezoeken we het Grand Palace, vroeger residentie van de koning maar nu alleen in gebruik voor ceremoniele aangelegenheden. Het meest belangrijke gebouw is de tempel van de Emerald Buddha, een heel klein beeldje hoog op een troon gezeten die 3 keer per jaar een set andere kleren aankrijgt: een zomer, winter en regenseizoen kostuum. De koning in eigen persoon wisselt de kleding van de Boedha om. Een hele ceremonie ... De kledingcodes voor bezoekers in het paleis zijn streng: geen slippers (wel sandalen, zolang er maar een hielband aan zit), geen korte broek of blote schouders. Wie hier niet aan voldoet, kan bij de ingang gratis kleding lenen, zoals een lange rok of bloese. Ook schoenen hebben ze in alle maten, die Alie helaas moet aantrekken vanwege haar wel heel nette, maar niet hielbedekkende slippers. We kregen een snelle rondleiding van een vrouwelijke gids die net als wij ook liever in de schaduw stond. Het is verschrikkelijk heet in Thailand. Prachtige gebouwen, veel goud en glitter op de daken en versieringen. Daarna naar Wat Pho gelopen, een tempel waar de grootste liggende boedha te zien is. Helaas stond die geheel in de steigers. De snelste manier van transport in Bangkok is via de rivier, op een van de vele motorbootjes die dienst doen als watertaxi (of liever gezegd, bus). Je moet er alleen wel snel bij zijn als de boot aanlegt om op- of af te stappen, het gaat allemaal in een razendsnel tempo.

CAMBODJA

Voor de spotprijs van 100 baht (zo'n 2,5 dollar) per persoon gaan we met een toeristenbus naar Siem Reap, de startplaats voor Angkor Wat in Cambodja. Daar krijgen we spijt van, want het duurt eindeloos: veel stoppen, wachten op de grens op elkaar en daarna op de bus, die tergend langzaam rijdt op de niet zo beste weg. We worden rechtstreeks naar een guesthouse gereden ergens in een donker steegje, van een man die beweert dat het zijn bus is en dat het hem het beste lijkt als we allemaal in zijn guesthouse overnachten. Dat dachten wij dus niet. Hij laat zich niet overhalen om ons weer naar de hoofdstraat te brengen, dus gaan we met z'n allen lopen. Na wat rondlopen in het donker vinden we uiteindelijk een guesthouse die wat vriendelijker oogt.

ANGKOR WAT

Het tempelcomplex Angkor Wat is een van de wonderen van de wereld, een ontzettend uitgebreid en verspreid gelegen complex van tempels uit periodes varierend van de 9e tot de 12e eeuw. Het is moeilijk om Angkor Wat goed te beschrijven omdat het vele aspecten in zich heeft. We huren voor drie dagen een brommer waar een karretje achterop gemonteerd is waar we onder een afdakje in zitten. De brommer is erg oud, dus we tuffen met een slakkegangetje langs de monumenten. Het hele gebied is zo'n 25 kilometer uitgestrekt, dus als je wat wilt zien heb je wel zulk vervoer nodig. De tempels maakten ooit deel uit van een immense koningsstad, de hoofdstad van een imperium. De koning voerde een nieuwe godsdienst in waarbij hij omnipotent is, gelijk aan de goden. De gebouwen, sommige in goede staat, andere afbrokkelend en op gevaar van instorten, zijn allemaal symmetrisch opgezet, met altijd een centraal punt en vele torens, bibliotheken en gallerijen. Je loopt vaak door talloze poorten in binnenruimtes en uiteindelijk bereik je na het beklimmen van vele, ontzettend steile trappen het centrale binnenste heiligdom. Daar staat meestal een boedhabeeld op een sokkel en komt de geur van wierook je tegemoet.

Ook zijn er kunstmatige meren aangelegd, waarin gebouwen stonden die alleen per boot bereikbaar waren. Een aantal van de tempels is voorzien van gezichten in de torens, in relief in de stenen zichtbaar. Steeds weer symmetrisch zodat, waar je ook staat, de gezichten je aanstaren. Erg indrukwekkend. De stenen muren en pilaren zijn vaak ingekerfd met versieringen en decoraties in de vorm van bloemenranken, grafische figuren en dansmeisjes ('apsara' genoemd, celestial dancers). Sommige gebouwen hebben muren vol relieftekeningen in steen, die mythes en verhalen uit de Hindu religie voorstellen en soms ook beelden uit het dagelijks leven uit die tijd bevatten. Een opmerkelijk gebouw staat 30 kilometer van het centrale complex en bestaat uit een miniatuur tempel waarvan de decoraties heel fijn en precies zijn, prachtig afgewerkt en alles in het klein. Nog verderop kom je na een half uur zwoegen heuvelopwaarts bij een waterval waar onder het water ook weer relieftekeningen ontdekt zijn. Prachtig om hier 3 dagen in rond te lopen en te ontdekken.

Op een van de dagen, als we weer terug in Siem Reap zijn om het stof van ons af te wassen, leunt Alie per ongeluk op de wasbak en voor ze het weet stort die met veel lawaai naar beneden en valt in stukken op de douchevloer. Onmiddelijk beginnen de twee kraanaansluitingen in de muur water te spuiten, zodat de doucheruimte dreigt te overstromen. Alie staat nog 1 seconde in volle verbazing naar de ravage te kijken, voordat zij hulp gaat halen op de gang. Daar hadden ze het lawaai al gehoord en werd alert gereageerd door de hoofdkraan dicht te draaien. "Change room", zegt een van de meisjes heel pragmatisch tegen Jan Kees. Alsof het wel vaker gebeurt ... Als we uitchecken komt de aap uit de mouw: of we maar even willen betalen voor een nieuwe wasbak.

Op 13 mei gaan we weer terug naar Bangkok, genoeg cultuur gezien: we gaan lekker naar het strand!

THAILAND: ZON, ZEE EN STRAND

KO LANTA

Na meer dan 11 maanden intensief reizen willen we nog wat relaxte weken doorbrengen op de eilanden voor de Thaise kust. Met de nachtbus reizen we af naar Ko Lanta. Het is buiten het seizoen en erg rustig. De hangmat die we meegenomen hebben uit Ko Chang hangen we op voor ons hutje aan het strand en we genieten van de grote golven, de palmbomen, het witte strand en het Thaise eten. Om te voorkomen dat we aan de hangmat blijven kleven huren we een moterfiets om over het eiland te scheuren. Helemaal op de punt van het eiland leven zee-zigeuners; wij zien echter geen verschil met de Thaise mensen.

KO PHI PHI

Na een dag of vier beslissen we door te reizen naar een iets drukker eiland; Ko Phi Phi. Vlak voor dit eiland ligt een kleiner eiland dat gebruikt is als filmlocatie voor de bekende backpapers film en boek The Beach. Dit eiland is een stuk populairder en het dorpje waar we aankomen doet bijna denken aan Benidorm zonder flatgebouwen. Gelukig kunnen we met een "longboat" (lange gemotoriseerde kano) richting een wat rustiger strand. Hier vinden we een prachtig hutje met veranda op 5 meter afstand van de zee. We brengen de dagen door met lezen, zonnen en snorkelen. Hoewel door de wind het zicht onder water niet al te best is, zien we veel verschillende soorten tropische vis voorbij zwemmen. Sommige zijn zelfs irritant en blijven je volgen!

Ons idee was om op Ko Phi Phi te gaan leren duiken. We vinden een Nederlandse instucteur en na een goed gesprek besluiten we het te gaan doen. Als laatste formaliteit overhandigt hij ons een document waarin we onze medische situatie moeten aangeven. Alie kruist het hokje aan voor allergie. Tijdens het reizen heeft zij last van stoffige wegen, bedden en kamers en slikt hiervoor bijna dagelijks een pilletje. Plotseling blijkt dit een probleem te zijn. Door zware allergie kunnen de longen inklappen tijdens het inademen van zuurstof onder water. We kunnen een medische test laten doen op het eiland, maar de duikinstructeur adviseert ons dit goed te laten onderzoeken in een professioneel ziekenhuis. We houden het dan maar bij snorkelen en bewaren de duikcursus voor een volgende vakantie.

KRABI

Zelfs voor Alie gaat het strand na een dag of vijf een beetje vervelen en nemen de boot naar Krabi, een kustplaats in het midden van een kalkstenen rotsformatie. De bergen lijken op twee andere gebieden waar we geweest zijn, in Guillin (China) en Halong Bay (Vietnam). Met een moterfiets bezoeken we een Boedhistische bostempel. Dit is een tempel gebouwd tegen een grottencomplex. De tempel zelf is niet zo bijzonder, maar het uitzichtpunt wel. Na het beklimmen van 1276 traptreden in de volle zon strompelen we naar de top. Uiteraard staan hier de nodige Boedha beelden en Stupa's. Waarschijnlijk zijn wij een van de weinige 'gekken' die al deze traptreden omhoog gelopen zijn, maat het uitzicht is fantastisch. We brommen door en worden overvallen door een enorme regenbui. De moeson (regenseizoen) is begonnen. Na een anderhalf uur schuilen, wil de regen nog niet stoppen. We rijden toch maar terug naar Krabi en komen doorweekt en koud aan. Ook de volgende dag op het strand begint het klokslag twee uur weer een paar uur lang keihard te regenen. Tijd om van kust te wisselen. Aan de oostkust schijnt de moeson pas later te beginnen dan de westkust. Onze keuze valt op Ko Pha Ngan.

KO PHA NGAN

Op de boot naar Ko Pha Ngan merken we dat we precies aankomen op de dag van de full moon party, waar het eiland bekend om staat. Ruim 5000 duizend mensen komen bij elkaar om op een stuk strand tot de volgende middag te drinken en te feesten. We slaan het aanbod af. Zijn we te oud geworden hiervoor?

Een hutje aan het strand, prachtig levend koraal en heerlijk zonnig weer. We huren twee dagen een moterfiets om het eiland te verkennen. Op een uiterst steile heuvel worden we bijna van de weg gedrukt door een auto. Jan Kees zit achterop en springt verkeerd van de moterfiets af waardoor hij zijn kuit brandt aan de verhitte uitlaat. geen ehbo-cursus gedaan?Twee dagen later begint de brandblaar geinfecteerd te raken en zoeken we een ziekenhuis op; verband wordt om het been gelegd en anti-biotica pillen (waarom weten we niet) worden voorgeschreven. Jan Kees mag de zee niet meer in en wordt verbannen naar de hangmat! Alie mag zuster spelen en verbindt elke dag de wond (hadden we maar een cursus gedaan, het verband zakt regelmatig naar beneden).

NAAR HUIS!

Aan alles komt een eind, ook aan onze luie periode en we moeten terug naar Bangkok voor onze terugvlucht naar Nederland. We zitten nu in Bangkok, de laatste dag van onze wereldreis. Het is veel te snel gegaan, vinden we nu. Een jaar leek zo lang. Het was avontuurlijk, indrukwekkend en soms vermoeiend. Maar na een jaar leven uit je rugzak, elk nacht in een ander bed, de eindeloze uren in bussen we vinden we het wel weer tijd om weer een 'normaal' leven te gaan leiden. In ieder geval voorlopig........... !!!!!!! Bedankt voor al jullie mailtjes in het afgelopen jaar en tot snel in Nederland!